Hoe de Berlijnse subcultuur verdwijnt

Een oproep van Berlijnse culturele plekken om de verdring te stoppen

SAMEN VECHTEN WE VOOR EEN BERLIJN DIE ANDERS BLIJFT!

Oproep uit Berlijn

Overal in de stad sterft de cultuur. De plaatsen die ooit Berlijn bijzonder maakten, verdwijnen: De clubs sluiten omdat nieuwe buren hen aanklagen. Theaters sluiten omdat de huurprijzen exploderen. Betaalbare vrije ruimte voor kunstenaars en creatievelingen die experimenteren en voor iedereen die hen bezoeken, verdwijnen in een dramatisch tempo. De reden hiervoor is echter niet alleen een catastrofale, door rendement-gedreven stadsontwikkeling, maar in toenemende mate zijn het ook overheidsvoorschriften die het moeilijk maken voor de cultuur om in de stad te blijven. Er waart een spook door Berlijn: het is het nieuwe provincialisme dat maar al te vaak wordt beschouwd als het antwoord op de problemen van de groeiende stad. Toegangscontrole voor openbare parken? Verbod van openstelling Späti’s op zondag? Totale bewaking en inperking van vreedzame culturele evenementen (Carnaval van de Culturen, 1 mei)?

Aan de oevers van de Spree op de grens tussen Mitte en Friedrichshain ontstaan deze conflicten van de groeiende stad als onder een vergrootglas. Bijna de hele oever is de afgelopen 10 jaar een paradijs geworden voor vastgoedspeculatie. Sterk verdicht, duur, grijs en dood. Velen hebben gevochten voor het referendum “Spreeufer für alle” – ook wij. Op dat moment bestond de Holzmarkt nog niet, maar we namen de zaak serieus: Ooit een vrije ruimte voor subcultuur, nu een publieke plek voor de buurt, voor bezoekers, voor de stad. Voor degenen die het gebruiken, en niet alleen voor degenen die het bezitten, om rendement te genereren. Maar dit is precies wat nu onze ondergang zal zijn: Omdat veel mensen hier hun zomeravonden doorbrengen op de openbare oever van de Spree, worden we gevraagd om in geval van twijfel hekken te sluiten en te stoppen met het serveren van drankjes om 9 uur ‘s avonds(!). De ziel van het project en ook de economische basis zou daarmee worden vernietigd.

De conflicten op de Holzmarkt zijn echter slechts de uitdrukking van een alles overheersende vraag: hoe kan Berlijn “opgroeien” zonder het DNA van de stad te vernietigen? Hoe kunnen we redden wat ons maakt tot wat we zijn? Hoe gaan we het lot van de commercialisering en de uniformiteit van andere metropolen zoals New York, Londen of Parijs tegen met een duurzame, alternatieve visie? Wat komt er eigenlijk na “arm maar sexy”?

Avondklok, verbod, bewaking – dat kan niet de oplossing zijn. Laten we samen een voorbeeld stellen voor het behoud van creatieve plekken in de stad. Tegenover het nieuwe provincialisme, dat gelooft dat het een antwoord is op de problemen van een groeiende en duurdere stad, maar in werkelijkheid een onheilspellend bondgenootschap aangaat met een op winst gerichte stadsontwikkeling in de verdringing van de cultuur.

Berlijn, dat was altijd de plaats van het verlangen, dat was anders. Van onder op. Creatief. Wild. Open! Maar de wind is gedraaid, de stad laat haar laatste creatieve vrijheid sterven. Wat zal blijven is een grote stad zoals elke grote stad: uniform. Provinciaal. Elitair. Gesloten!

Laten we dit niet laten gebeuren en laten we samen een verklaring afleggen! Wij zijn Berlijn. We hebben het voor het zeggen!

[tekst zonder inhoudelijke redactie vertaald van website Holzmarkt]