De geur van verbrand hout

Houtstook, voortgang of terug in de tijd?

Stoken op hout: romantisch of nieuwe vervuiler?

Veel steden zijn gezegend met hun ligging dicht bij de bossen, open landschap of de zee. Niet zelden dringt daar de frisse bos- of zeelucht tot in de huiskamer door.
Een jaloersmakende situatie, zeker voor hen die in de Randstad onder de rook van stijgende en dalende vliegtuigen en de talrijke kilometers meerbaans-autosnelwegen dagelijks proberen schone lucht in te ademen. Maar de houtstook rukt op. En daarmee de overlast.

Energie en vooral de transitie naar een schonere en duurzamer alternatief staat in het middelpunt van de belangstelling. Geen dag gaat voorbij of ‘energietransitie’ is onderwerp van mediaberichtgeving.

Inmiddels zoeken individuele burgers hun weg in de energietransitie. In sterke opkomst is het stoken op hout.
Een deel stookt af en toe voor de gezelligheid, een deel heeft de CV vervangen door een grote houtstookkachel. Met deze trend komt ook de overlast. Immers verbrand hout ruik je. Wie 5 minuten bij een houtvuurtje heeft gestaan kan een nachtje zijn kleren in de buitenlucht hangen of wassen om de penetrante rooklucht kwijt te raken.

Lopend door steden en dorpen is de geur van houtstook steeds vaker waarneembaar. Waar het in een besneeuwd bergdorpje als ‘romantisch’ kan worden ervaren, is een dergelijke geur in de woonomgeving niet zo romantisch meer.
Inmiddels worden de eerste vrachtwagens met houtblokken gesignaleerd, wat erop duidt dat een aantal bewoners is overgestapt van gas op houtstook.

Nu weten we allemaal dat de Groningers de bevingen meer dan zat zijn en we van het Groningse aardgas af moeten. Gelukkig is er nog veel gas in de wereld, maar we lijken daar afscheid van te willen nemen. Daarmee verdwijnt een van de meest schone stookwijzen.

De overstap naar houtstook mag voor de gebruiker romantisch zijn, een gevoel van autonomie in eigen energievoorziening geven, de omgeving zit met de overlast.
Als je hout verbrandt, komen er schadelijke stoffen in de lucht: fijnstof, kankerverwekkende koolwaterstoffen (PAK’s) zoals benzeen en dioxine, koolmonoxide en zware metalen. Dat zorgt voor ongezonde lucht. Aldus de website van Milieu Centraal. Vooral voor kinderen, ouderen en mensen met longaandoeningen zoals astma hebben bovenmatig last van houtstook.

Inmiddels kunnen sommige bewoners hun huis op bepaalde dagen niet meer luchten. De luchtjes in de woning worden steeds vaker vervangen door de lucht van verbrand hout. In de nacht lekker met de ramen open slapen en de schone boslucht over het dekbed voelen waaien, is nu op de meeste dagen verleden tijd.

De roep om regelgeving, gemeentelijk of landelijk, wordt dan ook steeds luider. Een speciale stichting beijvert zich om terugdringing van houtstook. Inmiddels komen al uit meer dan 300 gemeenten serieuze klachten binnen.
De lucht van onze dorpen en steden zijn niet gebaat bij deze vorm van energietransitie.

Stoken op hout in de bebouwde omgeving (en liefst ook daarbuiten) zou daarom moeten worden beperkt tot incidenteel gebruik, voor het romantische gevoel, wel in de wetenschap dat de buren alleen de rook ervaren en niet het knapperende houtvuur.

Wat zijn uw ervaringen met houtstook? Doet u dat zelf? Of ondervindt u hinder van rooklucht van anderen? Wat zijn de oplossingen?
GEEF UW REACTIE onder aan dit bericht.

Websites: www.milieucentraal.nl, www.houtrookvrij.nl

 

Bron foto: thestovesite.co.uk

 

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*