finger_berlijn
Heldere beeldtaal in het Berlijnse Kreuzberg.

In 2011 schreef ik het ‘Manifest van de Ruimte’. Een pleidooi voor meer ruimte (in regels en fysieke ruimte) voor jonge creatieven om zich te manifesteren in de stad, de focus lag daarbij op mijn woon- en werkstad Arnhem. Onder de kern van het pleidooi.

Een jonge generatie trappelt van ongeduld om te laten zien wat ze kunnen. Ze hebben een enthousiaste achterban. Trekken met gemak honderden tot duizenden fans naar verlaten terreinen, onmogelijke plekken onder bruggen, geven juweeltjes van voorstellingen op aftandse verlaten fabrieksterreinen en in kantoorgebouwen. Ze hebben geen podium in een gesubsidieerde ‘cultuurfabriek’, een gelikt theaterpaleis, of vergunning voor een gig op het marktplein.

Het is de generatie die niet protesteert, klaagt, zeurt en uit is op een jarenlange subsidie. Zij wil gewoon ruimte, een loods, een lege plek, een vergunning, een overheid die samen het experiment aangaat. Steeds meer raakt de samenleving er van overtuigd dat de nieuwe vraagstukken op het terrein van milieu, economie en samen leven in een breed culturele samenleving om nieuwe oplossingen vraagt.

Het roer moet om. Omdat de tijd er rijp voor is en een nieuwe generatie een andere samenleving wil.

Met het Manifest van de Ruimte (pdf) geef ik uitdrukking aan mijn betrokkenheid bij opkomend creatief en cultureel ondernemerschap, maar ook is het een pleidooi voor een ander omgang met onze stedelijke ruimte. Vooral de invloeden van de stedelijke omgeving, fysieke en mentaal, op de potenties van een stad of plek om creatieve en culturele energie op te pikken houden mij bezig. Het is hierom dat ik met Bureau Arnhem ben begonnen. Op 15 mei 2012 mocht ik als spreker in het Stadsdebat op uitnodiging van ondermeer de Gemeente Arnhem en Dagblad De Gelderlander in Theater Oostpool mijn visie geven op de toekomst van Arnhem en dan vooral de Arnhemse binnenstad.