Tuin in en uit de stad

Paradijsje in wording aan de westrand van Groningen-stad.

De nieuwe lokatie van Tuin in de stad in opbouw.

Rafelranden worden ze genoemd. Plekken waar de stad voorlopig niets mee kan. Zo kent ook de stad Groningen diverse plekken die, vooralsnog tijdelijk, geen geplande invulling krijgen. De voormalige suikerfabriek ‘Wolkenfabriek‘ genoemd, is zo’n bekende plek.
Een andere is ‘Tuin in de stad’, een groen en sociaal project dat tot voor kort aan de spoorlijn tussen Groningen en Leeuwarden lag. Maar ‘Tuin in de stad’ moest weg, want woningbouw.
Nu maakt Tuin in de Stad, bijna uit de stad, een doorstart.

Als groen sociaal wordt
Frans Kerver en Vivian van ’t Hoenderdaal huurden vanaf 2009 het 3.450 m2 grote voormalige boomkwekerij aan de Groningse Friesestraatweg 137. De kwekerij was na ruim 40 jarig bestaan failliet gegaan en zij begonnen daar hun ‘Tuin in de stad’.
Vrijwel tegelijkertijd werden op het stadhuis plannen gemaakt voor een bebouwde toekomst van de plek: een kleine unit van ‘grondgebonden woningen’, experttaal voor huis-met-tuin.
Maar de malaise op de woningmarkt sloeg toe, en de termijn van tijdelijk gebruik werd steeds verder verruimd. In 2016 viel toch het doek voor Tuin in de Stad. Op die plek althans. De gemeente bood echter een nieuwe plaats aan gelegen aan de westrand van de stad Groningen: in het Westpark.

 

Nieuwe kansen op een nieuw terrein
Frans is er niet rauwig om. Een hele krachttoer die verhuizing, dat wel. Maar als we hem op een zonnige vrijdag bezoeken is hij met een team vrijwilligers hard bezig een nieuw groen en sociaal paradijsje te scheppen. De afstand valt eigenlijk wel mee: met wat wind in de rug, in Groningen altijd een vereiste, is de afstand tussen Tuin in de Stad en het centrum fietsend in ruim een kwartier te overbruggen.
Het landschap is wijds, maar niet het wijdse van oneindige landerijen, maar de ruimte van een heus stadspark in ontwikkeling. Rechte lijnen, wat fantasieloze rijen coniferen.
De nieuwe Tuin in de Stad meet de dubbele omvang van de oude.
De komst van Tuin in de Stad kan eindelijk menselijk leven blazen in wellicht het grootste hondenuitlaatgebied van Groningen. Ik zie kinderen op een zonnige middag al aan de slag gaan met groen, met de laarzen door een achtergebleven plas rennen. Ondertussen spitten de ouders in moestuin, snoeien de overdadig gegroeide struiken of oogsten de verse sla. Natuurlijk op de zondag even met pappa en mamma een pannenkoekje eten. Want een lichte ondersteunende horecafunctie kan het project zeer te goede komen. Eigenlijk het hele park.

Het onderkomen voor de werkers aan de Tuin in de Stad.

Een paradijsje is gewoon hard werken
Er lijkt een drogere week aan te komen. De vele plassen verraden dat het begin van het voorjaar 2017 zich niet van haar beste kant heeft laten zien. Zonder laarzen of speciale tegelpaden is het terrein niet zonder natte voeten te doorkruizen. Grote delen van het terrein moeten worden opgehoogd. Frans weet hoe hij dat geregeld moet krijgen. Grond komt van elders beschikbaar en de aannemer wil er dan zo snel mogelijk van af. Niet nog een extra en kostbare tussenopslag, maar meteen naar de nieuwe bestemming.
En zo regelt Frans 50 zware zandauto’s vol met schone aarde om het terrein soms wel met een halve meter op te hogen en zo straks bij het werken in de tuin de voeten droog te houden.
Frans is het gezicht van deze bijzondere tuin, maar zo wordt snel duidelijk, zijn partner Vivian is de ongekroonde koningin van dit paradijsje in wording aan de westrand van Groningen.
Wie het een keer wil bezoeken, het adres is Tarralaan, Westpark.
Voor meer informatie bezoek de website van Tuin in de Stad.